Kapliczki kurpiowskie
0 votes, 0.00 avg. rating (0% score)

Kapliczki kurpiowskie
Roz­miary kapliczek czworobocznych są okazałe, chociaż najczęściej kryją jedną rzeźbą, osadzoną na wkopanym w ziemię słupie. Brak okien i nisko umieszczony niewielki otwór wejściowy nie rozbijają jednolitej bryły tych budyneczków, robiących wrażenie archaicz­nych, starszych od zabudowań wiejskich. Kapliczki innego drugiego kryte są dachem dwuspadowym, oz­dobionym po bokach wyrzynaną we wzór listwą. Warto za­notować szczegół o znaczeniu obyczajowym, właściwy kapliczkom kurpiowskim, a spotykany też na Lubelszczyźnie polegający na tak niskim umieszczeniu otworu wejściowego, że wewnątrz umieszczoną rzeźbę oglądać można tylko klęk­nąwszy (lub odpowiednio nachyliwszy się). Do wyjątków na­leżą tu kapliczki słupowe, smukłe i zgrabne, z ornamental­nie wykształconym zakończeniem słupa z wnęką. Mieszkańcami tych kapliczek są świątki, liczne tu, chociaż przeważnie każdy z nich zajmuje oddzielne pomieszczenie Tematycznie najpowszechniejsze są figury św. Jana Nepomucena , a w okolicy Kadzidła wytworzył się na­wet odrębny, lokalny ich typ, o dwu odmianach, polegają­cych głównie na różnicach dekoracyjnego rozwiązania futrza­nej pelerynki. Inny rodzaj rzeźby ludowej reprezen­tuje wielokrotnie już reprodukowana figurka Madonny z Dzie­ciątkiem, dekorowana za pomocą nacięć i karbów, charakte­rystycznych dla ludowej snycerki . W grupie tak po­traktowanych rzeźb świątek ten, pochodzący z Kurpiów, zajmuje w Polsce czołowe miejsce. Na Kurpiowszczyźnie powstał też znamienny typ lokalny Frasobliwego. Jest on tu przedstawiany w długiej szacie i two­rzy bryłę słabo rozczłonkowaną, zwartą, pokrytą rytmicznymi, wzdłużnymi żłobieniami.